Historia samochodów elektrycznych rozpoczyna się w roku 1800. W roku tym włoski fizyk Alessandro Volta skonstruował miedziano-cynkowe ogniwo galwaniczne. W 1821 roku Anglik Michael Faraday odkrył zjawisko indukcji elektromagnetycznej i zademonstrował podstawy działania silnika elektrycznego. W 1835 roku profesor Stratingh przedstawił mały model samochodu, w którym jako źródło energii do napędu kół zastosowano ogniwo Volty. W 1836 roku kowal Amerykanin Thomas Davenport skonstruował pierwszy pojazd uliczny o napędzie elektrycznym a kolejny pojazd elektryczny zbudował w 1837 roku Szkot R. Davidson. Upowszechnienie pojazdów elektrycznych stało się możliwe po 1859 roku, po zbudowaniu przez francuskiego naukowca Gastona Plante akumulatora. W 1869 powstał w Belgii pierwszy komutator, a w 1871 r. pierwszy silnik prądu stałego. Pierwszy pojazd elektryczny zasilany z akumulatora skonstruował Francuz Trouve w 1881 roku. Był to pojazd trójkołowy zasilany dwoma silnikami Siemensa. Podobny pojazd zbudowali rok później Anglicy W. Ayrton i J. Perry. Energia elektryczna dostarczana była z akumulatora kwasowo-ołowiowego Plantego. Pojazd został przedstawiony na rysunku 1. Zasięg tego pojazdu wynosił od 16 do 40 km, a prędkość maksymalna 14 km/h.

1
Rys. 1 Pojazd o napędzie elektrycznym W. Ayrton i J. Perry

Pojazdami z napędem elektrycznym interesowano się również w USA A. Riker zbudował w 1890 r. samochód trójkołowy, a pięć lat później czterokołowy. Zasięg pojazdu wynosił 48 km przy prędkości 19 km/h. Kolejne rozwiązania konstrukcyjne charakteryzowały się coraz lepszymi parametrami. W latach 1887÷1898 wzrosła ranga pojazdów z napędem elektrycznym zarówno w Europie, jak i w USA, pomimo, że w 1885 roku Benz zaprezentował pierwszy pojazd z silnikiem spalinowym. Do roku 1900, przed wielkim rozkwitem silników spalinowych, pojazdy elektryczne biły rekordy prędkości i długości przebytych tras. W 1899 roku Francuz Camille Jenatzy przekroczył barierę prędkości 100 km/h. Jego pojazd miał aerodynamiczny kształt i przypominał rakietę lub samochód wyścigowy. Pojazd został przedstawiony na rysunku 3.2. W 1895 roku elektromobil francuskiego konstruktora Ch. Jentanda brał udział w wyścigu Paryż-Bordeaux-Paryż, miał świetne osiągi, ale w 15 miejscach na trasie musiały czekać na niego nowe akumulatory.

2

Rys. 2 Pojazd Jamais-a Contente

 

Pierwsza dekada XX wieku to złoty wiek pojazdów elektrycznych. Rekordowym rokiem dla elektromobili był rok 1912, gdzie po drogach USA jeździło ich 34 tysiące, po czym liczba ta zaczęła systematycznie maleć. Jeszcze w latach dwudziestych XX wieku w USA samochody elektryczne stanowiły 5% ogółu samochodów. W latach następnych pojazdy na benzynę całkowicie wyparły pojazdy elektryczne. Główną tego przyczyną był brak osiągania zawrotnych szybkości. Oferta producentów samochodów elektrycznych skierowana była do ludzi zamożnych, mieszkających w mieście, a głównie do kobiet. Napęd elektryczny nie wymagał dużej siły fizycznej potrzebnej przy rozruchu korbą silnika spalinowego, był łatwy w obsłudze. Był również niski poziom emitowanego hałasu. W  1913 roku Cadillac wprowadził rozruszniki elektryczne, które uprościły proces zapłonu silników spalinowych. Ta innowacja oraz zastosowanie do silników spalinowych chłodnicy przyczyniła się do spadku popularności pojazdów elektrycznych. Wybuch II Wojny Światowej spowodował zaniechanie prac nad pojazdami elektrycznymi. Nastąpił natomiast gwałtowny rozwój silników spalinowych, które miały możliwość powszechnego zastosowania w pojazdach militarnych. Dopiero rok 1947 okazał się punktem zwrotnym w historii pojazdów elektrycznych. W laboratoriach firmy Bell Telephone Laboratories skonstruowano pierwszy tranzystor. Połączenie się Henney Motor Company i National Union Electric Company – producenta baterii Exide doprowadziło do powstania pierwszego nowoczesnego samochodu elektrycznego opartego na technologii tranzystora. Henney Kilowatt produkował te pojazdy w dwóch wersjach z obwodami 36 i 72 woltowymi. Samochód został przedstawiony na rysunku 3.3. Modele z 72 woltami osiągały prędkość do 96 km/h i mogły się poruszać prawie godzinę na jednym ładowaniu. Pomimo wprowadzania ulepszeń produkcja tych pojazdów była bardzo droga, co doprowadziło do przerwania produkcji w 1961 roku. W latach 1958-1961 produkcja tych modeli nie przekroczyła 100 sztuk.

Zobacz również:   Osiągi i dynamika – nowa ŠKODA Superb o większej mocy, lecz oszczędniejsza

3

Rys. 3 Henney Kilowatt z 1960 roku

Autonomiczne samochody elektryczne w okresie powojennym praktycznie nie istniały. Wyjątkiem były małe wózki akumulatorowe, obsługujące wszelkiego rodzaju magazyny. Były to pojazdy zasilane z baterii kwasowo-ołowiowych o prędkości maksymalnej około 10-15 km/h, przeznaczone do przewozu towarów na krótkie odległości. Próby seryjnej produkcji samochodów elektrycznych podejmowano co jakiś czas. Polska firma Melex w1971 roku wyprodukowała pojazd elektryczny o tej samej nazwie. Jest to pojazd wolnobieżny, jego prędkość maksymalna wynosi 25 km/h, należy go jednak zakwalifikować do wózków akumulatorowych. Podczas programu kosmicznego Apollo 15, 16, 17 był wykorzystywany pojazd elektryczny Lunar Roving Vehicle. Pierwszy samochód elektryczny produkowany masowo pojawił się na rynku dopiero w drugiej połowie lat 90. Był to EV1 (rys. 4) koncernu General Motors, pierwsza generacja wykorzystywała akumulatory kwasowo-ołowiowe, druga niklowo-metalowo-wodorkowe. Powstało 1117 sztuk tego samochodu. Zmniejszające się zasoby ropy naftowej sprawiły, że ciągle trwają prace projektowe nad samochodami elektrycznymi. Każda firma motoryzacyjna ma w swojej ofercie jeden samochód elektryczny. Powstają nowe firmy produkujące wyłącznie samochody elektryczne, na przykład Tesla Motors. Reaktywowane są też te, które przed II wojną produkowały elektromobile jak np. Detroit Electric. Walka z zanieczyszczeniami środowiska oraz stale zmniejszające się zasoby paliw sprawiają, że rośnie popularność samochodów elektrycznych.

4

Rys. 4 GM EV1

2 KOMENTARZE

  1. Samochody elektryczne beda coraz popularniejsze. Coraz wiecej marek produkuje np hybrydy. Ja nawet mysle nad kupnem takiej hybrydy za rok, narazie mysle nad mniejsza, np toyota yaris, a po paru latach moze cos wiekszego, jesli bede miala rodzine. taka inwestycja po prostu moze sie zwrocic, szczegolnie ze ceny paliwa wciaz rosną.

    • to zależy jak długo chcesz używać samochodu hybrydowego oraz gdzie nim będziesz jeździła. Jeśli będziesz jeździć po mieście prawdopodobnie szybko ci się zwróci koszt zakupu samochodu hybrydowego.

Dodaj komentarz